W poszukiwaniu tożsamości kulturowej Japonii - partykularyzm kulturowy contra transkulturowość

Autorka stara się odpowiedzieć na pytanie, jaki sens mają w kontekście teorii transkulturowości Wolfganga Welscha badania nad unikalną tożsamością kulturową poszczególnych narodów, w tym Japończyków. Omawia na przykładzie Japonii różne typy akulturacji, wykazując, że większość przykładów kreatywnej adaptacji elementów kultury obcej w Japonii w różnych okresach historycznych można uznać za przykłady reafirmacji, w której następuje wzmocnienie rodzimej kultury przez elementy obce. Należy zwrócić uwagę na to, że w przypadku Japonii transkulturowość jako reafirmacja została uznana za unikalną cechę kultury kraju, a więc paradoksalnie stała się elementem partykularyzmu kulturowego. Autorka podkreśla, że narodowa tożsamość kulturowa jest konstruktem, który może i powinien nie tylko wzbogacany, ale także modyfikowany w taki sposób, aby nie mógł być teoretycznym uzasadnieniem szowinizmu.