Alina Szapocznikow i jej związki z rzeźbą czeską

Rozdział poświęcony jest problemowi związków twórczości polskiej rzeźbiarki Aliny Szapocznikow z rzeźbą czeską. Temat ten jest w piśmiennictwie dotyczącym artystki niemal nieobecny. Szapocznikow przebywała w Pradze tuż po zakończeniu II wojny światowej i studiowała w Wyższej Szkole Artystyczno-Przemysłowej u Josefa Wagnera. Liczne związki łączą jej twórczość z pracami czeskich rzeźbiarzy działających w okresie międzywojennym (Hana Wichterlová, Zdenek Pešánek, Vincenc Makovský) oraz uczniów Wagnera, w szczególności Věry Janouškovej i Evy Kmentovej. Łączyły je poszukiwania materiałowe i zbliżenie sztuki do życia codziennego, a także stosowanie śladów ciała w pracach. Choć żadnej z nich nie można określić jako feministki w ścisłym sensie, rozwijały specyfi cznie kobiecy dyskurs. Badania dotyczące relacji Szapocznikow z rzeźbą czeską powinny być kontynuowane i rozwijane.

The chapter is devoted to the problem of relations between the works of Polish sculptress Alina Szapocznikow and Czech sculpture. Th is subject is almost absent in the literature about the artist. Szapocznikow stayed in Prague just aft er the end of World War II and studied in the studio of Josef Wagner. Numerous connections combine her work with the works of Czech sculptors operating in the interwar period (Hana Wichterlová, Zdeněk Pešánek, Vincenc Makovský) and other Wagner students, in particular Věra Janoušková and Eva Kmentová. Th ey were combined by material search and close-ups to everyday life, as well as the use of body traces in the works. Although none of them can be described as feminists in the strict sense, they have developed a specifi cally feminine discourse. Research on Szapocznikow’s relationship with Czech sculpture should be continued and developed.