Does Flexibility Reduce Stress? The Impact of Remote and Flexible Work Arrangements on Employees’ Mental Well-being

Niniejsza praca magisterska bada, czy elastyczne i zdalne formy organizacji pracy zmniejszają stres pracowników i poprawiają ich dobrostan psychiczny, oraz czy zależność tę wyjaśnia satysfakcja z pracy. W oparciu o model wymagań i zasobów pracy (Job Demands–Resources) oraz teorię zachowania zasobów (Conservation of Resources) zweryfikowano model mediacyjny, w którym elastyczność czasu pracy, elastyczność miejsca pracy oraz autonomia w pracy wpływają na dobrostan psychiczny pracowników — operacjonalizowany jako stres i napięcie związane z pracą — za pośrednictwem satysfakcji z pracy.

Dane zebrano za pomocą przekrojowego kwestionariusza internetowego od 155 pracowników wykonujących pracę w formach elastycznych lub zdalnych, a następnie poddano je analizie korelacji oraz analizie mediacji z wykorzystaniem makra PROCESS (model 4) z 5000 próbami bootstrapowymi. Wyniki wykazały, że wszystkie trzy cechy pracy są pozytywnie powiązane z satysfakcją z pracy, a satysfakcja z pracy istotnie wiąże się z niższym poziomem stresu. Chociaż bezpośrednie efekty cech pracy na stres nie były istotne statystycznie, satysfakcja z pracy istotnie pośredniczyła w każdej z tych zależności, co wskazuje, że elastyczność, praca zdalna i autonomia obniżają stres przede wszystkim poprzez zwiększanie satysfakcji z pracy, a nie w sposób bezpośredni.

Wyniki sugerują, że korzyści elastycznej pracy dla dobrostanu mają charakter pośredni i zależą od tego, czy takie rozwiązania faktycznie przekładają się na większą satysfakcję. Praca wnosi wkład do literatury poprzez wyjaśnienie psychologicznego mechanizmu łączącego elastyczną pracę z dobrostanem psychicznym oraz dostarcza praktycznych wskazówek dotyczących projektowania polityk elastycznej pracy, które rzeczywiście wspierają zdrowie pracowników.

This study examines whether flexible and remote work arrangements reduce employee stress and enhance mental well-being, and whether job satisfaction explains this relationship. Drawing on the Job Demands–Resources (JD-R) model and Conservation of Resources (COR) theory, the study tests a mediation model in which schedule flexibility, work location flexibility, and job autonomy influence employee mental well-being — operationalised as work-related stress and strain — through job satisfaction.

Data were collected through a cross-sectional online questionnaire completed by 155 employees working under flexible or remote arrangements, and analysed using reliability analysis, Pearson correlation, and PROCESS Model 4 mediation with 5,000 bootstrap samples. The results show that all three work characteristics are positively associated with job satisfaction, and that higher job satisfaction is significantly associated with lower stress and strain. Although the direct effects of the work characteristics on stress were not statistically significant, job satisfaction significantly mediated each relationship, indicating that flexibility, remote work, and autonomy reduce stress primarily by increasing job satisfaction rather than directly.

The findings suggest that the well-being benefits of flexible work are indirect and contingent on whether such arrangements translate into greater satisfaction. The study contributes to the literature by clarifying the psychological mechanism that links flexible work to mental well-being and offers practical guidance for designing flexible work policies that genuinely support employee health.