W stronę emancypacji i wolności. Integracja etiopskich Żydów w Izraelu, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji kobiet

Celem niniejszej pracy jest analiza procesu integracji społeczności Biete Israel (etiopskich Żydów, Jehudej Etiopja ) w Izraelu, ze szczególnym uwzględnieniem zagadnienia emancypacji kobiet Etiopijot w perspektywie wielopokoleniowej. Badania skupiają się na trzech pokoleniach kobiet: uchodźczyniach, nowych imigrantkach i sabrach. Praca składa się z trzech rozdziałów, a jej struktura oparta jest na koncepcji rytuału przejścia i jego trzech fazach: od wyjścia (imigracji z Etiopii - której początek przypada na lata 80. XX wieku), poprzez fazę liminalną i kryzys tożsamości (absorpcję pośrednią), aż po fazę włączenia (pełną integrację) najmłodszego pokolenia kobiet ze społeczeństwem głównego nurtu. W pracy podkreślono znaczenie fazy liminalnej - przestrzeni „pomiędzy” jednym stanem a drugim - koniecznej do zrozumienia fenomenu imigracji. Dokonano analizy fragmentów literatury pięknej dwóch etiopsko-izraelskich autorek, reprezentantek „drugiego pokolenia” kobiet Biete Israel, aby oddać im głos i nie zawłaszczać ich historii i traumatycznych doświadczeń. Zwrócono uwagę na problem pamięci i jej rolę w zachowaniu tożsamości. Z perspektywy postsyjonistycznej i feministycznej wykazano, że przejście z tradycyjnej etiopskiej społeczności wiejskiej do izraelskiego społeczeństwa miejskiego i nowe warunki panujące w neoliberalnym państwie doprowadziły do rozpadu patriarchalnej hierarchii w rodzinie, co w rezultacie osłabiło pozycję mężczyzn i wygenerowało przepaść między płciami w tej grupie. W badaniach udowodniono, że integracja społeczności Etiopim w Izraelu przebiega na dwa sposoby: imigrantki często awansują i przechodzą do fazy postliminalnej, (również dzięki społecznej widzialności i egzotycznej urodzie), a zdemaskulinizowani mężczyźni najczęściej pozostają w fazie liminalnej jako „wieczni imigranci”. Zwrócono uwagę, że w procesie integracji tożsamość kulturowa Etiopijot ulega hybrydyzacji, a w innych przypadkach także fuzji oznaczającej utratę korzeni i części tożsamości. Praca ukazuje również stygmatyzujące strategie, obecne m.in. w izraelskim slangu i oficjalnej narracji państwowej, a dzięki zastosowaniu teorii etycznego pośrednictwa, (zamiast europocentrycznego etycznego przedstawicielstwa), przywraca Etiopijot ontologiczną widoczność, obecność, redefiniując pojęcie „żydowskości” i „izraelskości”.

The goal of this thesis is to analyse the process of integration of the Beta Israel community (Ethiopian Jews, Yehudei Ethiopia) in Israel, with particular emphasis on the issue of the emancipation of Ethiopian women from a multigenerational perspective. The research focuses on three generations of women - Ethiopiyot: refugees, new immigrants (olot hadashot) and native-born Afro-Israeli women. The thesis comprises three chapters, and its structure is based on the concept of a rite of passage and its three phases: from exodus (immigration from Ethiopia – which began in the 1980s), through the liminal phase and identity crisis (indirect absorption), to the phase of inclusion (full integration) of the youngest generation of women into mainstream society. The thesis emphasises the significance of the liminal phase – the space ‘between’ one state and another – which is essential for understanding the phenomenon of immigration. An analysis was carried out of excerpts from the fiction of two Ethiopian-Israeli female authors, representatives of the ‘second generation’ of Beta Israel women, in order to give them a voice and avoid appropriating their history and traumatic experiences. Attention was drawn to the issue of memory and its role in preserving identity. From a post-Zionist and feminist perspective, it has been demonstrated that the transition from a traditional Ethiopian rural community to Israeli urban society, and the new conditions prevailing in a neoliberal state, have led to the breakdown of the patriarchal hierarchy within the family, which in turn has weakened the position of men and created a gender division within this group. Research has shown that the integration of the Ethiopian community in Israel proceeds in two ways: female immigrants often advance and move into the postliminal phase (partly due to their social visibility and exotic beauty), whilst demasculinised men most often remain in the liminal phase as ‘permanent immigrants’. It has been noted that, in the integration process, the cultural identity of Ethiopiyot undergoes hybridisation, and in some cases also identity fusion, signifying a loss of roots and parts of their identity. The study also highlights stigmatising strategies, present in Israeli slang and the official state narrative, and, through the application of the theory of ethical mediation (rather than Eurocentric ethical representation), restores the ontological visibility and presence of Ethiopians, redefining the concepts of ‘Jewishness’ and ‘Israeliness’.