Rola Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej w stosunkach rosyjsko-chińskich po roku 1991

Celem pracy jest zbadanie roli odgrywanej przez Rosyjską Cerkiew Prawosławną w stosunkach pomiędzy Rosją a Chinami. Pierwszy rozdział pracy skupia się na opisaniu znaczenia Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej w stosunkach międzynarodowych poprzez zaznaczenie roli aktorów niepaństwowych oraz religii w stosunkach międzynarodowych, historyczny rys obecności Cerkwi w rosyjskiej polityce zagranicznej, oraz współczesnego potencjału do prowadzenia przez nią działalności międzynarodowej. W drugim rozdziale opisane zostały uwarunkowania do prowadzenia przez Rosyjską Cerkiew Prawosławną działalności w Chińskiej Republice Ludowej, skupiając się na ujęciu historycznym, prawno-politycznym, społecznym oraz międzynarodowym. Trzeci rozdział zawiera informacje o konkretnych działaniach związanych z Chinami realizowanych przez Rosyjską Cerkiew Prawosławną oraz określenie ról w stosunkach rosyjsko-chińskich które są wypełniane przez Cerkiew poprzez te działania. W toku pracy wyróżniono cztery takie role – organizatora działalności wyznaniowej i instytucjo-twórczą, promotora kultury i opiekuna rosyjskiej diaspory, nieformalnego kanału dyplomatycznego oraz kreatora pozytywnego wizerunku. Zostało to zrobione w oparciu o akty prawne, monografie i prace zbiorowe, artykuły naukowe oraz źródła internetowe, pochodzące w większości bezpośrednio ze strony Patriarchatu Moskiewskiego.

The aim of this work is to examine the role played by the Russian Orthodox Church in relations between Russia and China. The first chapter focuses on describing the significance of the Russian Orthodox Church in international relations by highlighting the role of non-state actors and religions in international relations, the historical outline of the Church's presence in Russian foreign policy, and its contemporary potential for international activity. The second chapter describes the conditions for the Russian Orthodox Church's activity in the People's Republic of China, focusing on historical, legal, political, social, and international perspectives. The third chapter provides information on specific activities related to China carried out by the Russian Orthodox Church and identifies the roles in Russian-Chinese relations that the Church fulfills through these activities. Four such roles were identified during the course of this work: organizer of religious and institutional activities, promoter of culture and guardian of the Russian diaspora, informal diplomatic channel, and creator of a positive image. This was done based on legal acts, monographs and collective works, scholarly articles, and online sources, mostly sourced directly from the Moscow Patriarchate's website.