Dostępność mieszkaniowa i zasoby mieszkalnictwa społecznego a procesy demograficzne - analiza porównawcza czterech miast

Praca podejmuje problematykę zależności między dostępnością mieszkaniową, zasobami mieszkalnictwa społecznego a procesami demograficznymi w miastach średniej wielkości w Polsce. Punktem wyjścia jest obserwacja, że utrzymujący się od dekad niski poziom urodzeń współwystępuje w Polsce z postępującą depopulacją. Celem pracy jest zbadanie, czy i w jaki sposób dostępność cenowa mieszkań na rynku prywatnym oraz wielkość zasobu mieszkalnictwa społecznego (komunalnego i TBS/SIM) współwystępują ze wskaźnikami demograficznymi - urodzeniami żywymi, saldem migracji wewnętrznych oraz strukturą wieku ludności. Analiza ma charakter wielokrotnego, kontrastowego studium przypadku czterech miast: Rzeszowa, Olsztyna, Gliwic i Włocławka, celowo dobranych ze względu na odmienne modele lokalnej polityki mieszkaniowej. Analizę oparto na danych Banku Danych Lokalnych GUS z lat 2015–2025 oraz autorskim wskaźniku dostępności cenowej mieszkań, wyrażającym relację przeciętnego wynagrodzenia do ceny 1 m² mieszkania. Wyniki wskazują, że zależność między dostępnością mieszkaniową a sytuacją demograficzną miast nie ma charakteru prostego ani jednoznacznego. Praca wskazuje, że procesów demograficznych nie można wyjaśniać pojedynczym wskaźnikiem mieszkaniowym, dostępność mieszkań oddziałuje na demografię miast w powiązaniu z rynkiem pracy i odziedziczoną strukturą wieku ludności.