Ciało i tabu. Sposoby przedstawienia kobiecej cielesności w powieściach „Wszystko dobrze” Mony Awad, „Eileen” Ottessy Moshfegh i „Na czworakach” Mirandy July

W swojej pracy analizie poddaję trzy współczesne amerykańskie powieści – Wszystko dobrze, autorstwa Mony Awad, napisaną przez Ottessę Moshfegh Eileen oraz Na czworakach Mirandy July. Według mojej interpretacji, sposób przedstawiania cielesności głównych bohaterek tekstów przełamuje pewnego rodzaju kulturowe tabu, czyli ukazuje te aspekty ludzkiej fizjologii, które rzadko podejmowane są jako tematy literackie oraz poruszane w przestrzeni publicznej. W przypadku każdej z powieści zjawisko to przybiera inną formę, ponieważ protagonistki reprezentują odmienne rodzaje cielesności, ich cechą wspólną pozostaje jednak społeczny ostracyzm oraz istotna dla moich badań kategoria płci. Praca została podzielona na trzy rozdziały, każdy z nich poświęcony jest analizie jednej z książek przy użyciu odpowiednio dobranej do danej tematyki metodologii. W rozdziale pierwszym skupiam się na opisanej we Wszystko dobrze historii niepełnosprawnej bohaterki, która z racji swojej kondycji zmaga się z szeregiem ograniczeń zarówno biologicznych, jak i społecznych. Rozdział drugi poświęcony jest powieści Eileen, w przypadku której istotne jest zjawisko narzucanej na kobiety kulturowej presji dotyczącej ich wyglądu, jak i symboliczny wymiar zaniedbywania przez bohaterkę higieny. W rozdziale trzecim wykazuję wpływ społeczeństwa na to, jak starzejące się kobiety postrzegają same siebie, na przykładzie przechodzącej przez perimenopazę protagonistki Na czworakach. Skomplikowana relacja, którą każde z postaci posiada z własną cielesnością, jest wynikiem stereotypów dotyczących osób nie wpisujących się w wyznaczony przez społeczeństwo kanon, co w szczególności dotyczy kobiet. W pracy wykazuję znaczenie, jakie dla ruchu feministycznego, jak i dla indywidualnych żeńskich podmiotów, ma przełamywanie tabu dotyczącego kobiecej fizjologii, które dokonuje się za sprawą realistycznej, literackiej reprezentacji.

In my thesis I analyse three modern American novels – All’s Well by Mona Awad, Eileen by Ottessa Moshfegh and All fours by Miranda July. In my opinion, the ways in which the main characters’ bodies are depicted all break some sort of cultural taboo, meaning that the contents of the novels depict certain aspects of human physiology that are not usually present in literature nor public space. This phenomenon takes on a different form in each text. While each protagonist represents a different type of corporeality, their common characteristics remain social ostracism and their gender, which is important in the context of my studies. This paper is divided into three chapters. In each of them I analyse one of the novels, with the use of methodology suitable for the book’s subject. In the first chapter I focus on All’s Well, which describes a story of a disabled woman who struggles with a range of limitations, both biological and social. In the second chapter I present my interpretation of the novel Eileen, in which the cultural pressure placed on women regarding their appearance, as well as the symbolic dimension of the protagonist’s neglect of personal hygiene, plays a significant role. In the third chapter, I examine the influence of society on how aging women perceive themselves, using the example of the perimenopausal protagonist of All fours. The complex relationship each character has with their own body stems from stereotypes regarding individuals who do not conform to society’s established norms. It’s a situation that particularly affects women. In my thesis, I demonstrate the significance – both for the feminist movement and for individual female subjects – of breaking the taboo surrounding female physiology through realistic literary representation.