Pandemia SARS-CoV-2. Zagrożenie epidemiologiczne z perspektywy antropocenu

Potencjał pandemiczny już poznanych wirusów odzwierzęcych oraz ryzyko pojawia-nia się nowych oceniany jest przez WHO jako jedno z największych zagrożeń dla ludzkości. Ko-ronawirus odzwierzęcy SARS-CoV-2 jest już trzecim z tej dużej grupy wirusów, który pojawił sięw XXI w., zaskakując swoją skutecznością transmisji oraz zdolnościami adaptacyjnymi w populacjiludzkiej. Tempo rozprzestrzenienia wirusa nie ma precedensu w historii ludzkości, zaś czynnikiemsprzyjającym temu jest nasze globalne usieciowienie – powiązania komunikacyjne skracające dy-stans geograficzny między regionami i kontynentami. Regionalnie, tempo kolonizacji lokalnych po-pulacji przebiega zróżnicowanie, w zależności od cech demograficznych i uwarunkowań społeczno--ekonomicznych oraz prowadzonej strategii zarządzania w warunkach pandemicznych. W Polscerozprzestrzenianie się zakażeń, udział poszczególnych wariantów w falach zakażeń są przesunięteo około jeden sezon w relacji do krajów Europy zachodniej, co jest typowe dla krajów Europy środ-kowej. Duże liczby zgonów notowane w Polsce, ale również generalnie w krajach Europy środkoweji wschodniej w trakcie epidemii wskazują na konieczność poprawy ochrony zdrowia w zakresie stra-tegii dedykowanych zarządzaniu epidemiologicznemu w praktyce: przygotowania systemu ochronyzdrowia do reakcji na sytuacje kryzysowe, prowadzenia skutecznej polityki szczepień, opracowaniudedykowanych programów ochrony grup społecznych szczególnie wrażliwych na skutki zakażenia. (PDF) Pandemia SARS-CoV-2. Zagrożenie epidemiologiczne z perspektywy antropocenu // Epidemiological threat from the perspective of the Anthropocene. Available from: https://www.researchgate.net/publication/363319478_Pandemia_SARS-CoV-2_Zagrozenie_epidemiologiczne_z_perspektywy_antropocenu_Epidemiological_threat_from_the_perspective_of_the_Anthropocene [accessed Oct 20 2023].