Praca doktorska
Ładowanie...
Modlitwy za króla w kanonie rzymskim Mszy. Studium z dziejów teologii politycznej wczesnego średniowiecza w łacińskim chrześcijaństwie
dc.abstract.en | Charles the Bald began a new liturgical tradition of prayers for rulers in medieval Latin Christianity, by ordering the addition of the commemoration of the title "king" to the Roman Canon of the Mass. After this point, the title ''king" was expected to be included in the prayers of the most sacred celebrations, alongside with the titles of the pope and of the local bishop.In doing so, Charles strived to elevate the position of the anointed ruler in the Church and to provide him with the most holy place of commemoration during the Mass. During the ninth and tenth centuries, the appearance of the prayer for rulers in the Roman Canon of the Mass was still exceptional, whereas by the thirteenth century itsabsence would be unusual.Based on the analysis of over four hundred liturgical manuscripts, my dissertation surveys the history of the aforementioned prayer and its importance for sacralization of kingship in early medieval Europe. It provides statistical research on the dissemination of these prayers throughout the Latin liturgy and it focuses on specific ecclesiastical centers and figures by analyzing causes for accepting or rejecting the innovation in the liturgical books of: Warmund of Ivrea, Bernward of Hildesheim, Sigebert of Minden, and monasteries in Regensburg, Fulda and Corvey. |
dc.abstract.pl | Dysertacja jest analizą nieopracowanego dotąd zwyczaju modlenia się za władców w trakcie Mszy, szczególnie podczas liturgii eucharystycznej. W pracy opisano, w jaki sposób oracje za rządzących kształtowały oraz odzwierciedlały teologię polityczną wieków średnich. Mszalne intercesje za władców określały bowiem postawy między monarchami, papieżami oraz biskupami. Kluczowym tekstem dla analizy jest kanon rzymski, czyli najważniejsza modlitwa chrześcijaństwa łacińskiego i jeden z najważniejszych tekstów Kościoła katolickiego. Ta modlitwa eucharystyczna, podczas wykonywania której chleb i wino stają się Ciałem i Krwią Chrystusa, została przekazana przez setki średniowiecznych rękopisów liturgicznych. Tylko pozornie prawie 400 manuskryptów, zbadanych na potrzeby pracy, zawiera identyczny tekst. Analizie różnic leksyki kanonu rzymskiego, szczególnie w odniesieniu do modlitw za rządzących, poświęcono przedkładaną dysertację. Wynikiem badań jest ustalenie i interpretacja genezy oraz sposobów rozprzestrzeniania się modlitwy za władców w otwierającej sekcji kanonu rzymskiego, rozpoczynającej się od słów "Te igitur clementissime Pater". Ta część kanonu była do X wieku zarezerwowana dla wspomnienia hierarchii kościelnej oraz była wyrazem jedności między sprawującymi eucharystyczną ofiarę a lokalnym biskupem oraz papieżem. W drugiej połowie IX wieku do "Te igitur" z inicjatywy Karola Łysego dodano królewski tytuł. W części zarezerwowanej dotąd dla najwyższych dostojników duchownych, biskupa i papieża, miano wspominać również króla, gdyż w zamierzaniu ambitnego Karolinga monarcha także należał do grona najwyższych przywódców Kościoła. Innowacja liturgiczna Karola Łysego powoli znajdowała akceptację wśród hierarchów imperium, którzy niezbyt ochoczo w zamawianych dla siebie rękopisach uwzględniali władcę w części zarezerwowanej dla duchownych. Nowy sposób modlitwy wprowadzony w kręgu Karola Łysego był bowiem zerwaniem nie tylko z rzymską tradycją, lecz także z dotychczasową praktyką liturgiczną całego chrześcijaństwa (również Kościołów Wschodu). Przed drugą połową IX wieku rządzących wspominano w trakcie Eucharystii, ale czyniono to w częściach umożliwiających modlitwę za wszystkich wiernych. Taka liturgia nie dawała podstaw do uznania króla za duchownego dostojnika. W liturgicznych księgach łacińskiego chrześcijaństwa aż do panowania Karola Łysego zachowywano wyraźny podział między duchownymi a monarchami.W IX wieku sakralizującą modlitwę za króla można znaleźć jedynie w 11 rękopisach, które przeważnie pochodziły z centrów karolińskiej władzy, podczas gdy w XIII wieku do wyjątków należy brak owej oracji i to nawet w rękopisach z prowincjonalnych terenów. Kluczowym dla rozprzestrzeniania się innowacji były X i XI stulecie, czyli okres panowania dynastii Ottonów i Salijczyków. Analiza przypadków z lat 900-1100 pozwoliła na wypracowanie interesującego obrazu Kościoła Rzeszy. Ottońscy i wczesnosaliccy biskupi, którzy odznaczali się dużą samoświadomością, nie akceptowali modlitwy za króla w "Te igitur" i nie uwzględniali jej w zamówionych dla siebie księgach liturgicznych, mimo że znali ją z innych rękopisów. Wydaje się, że owi hierarchowie podzielali eklezjologię, w której wśród duchownych przywódców nie było miejsca dla namaszczonego króla, co przypominałoby postawę reformatorów Kościoła z drugiej połowy XI wieku. Natomiast w klasztorach Rzeszy, szczególnie tych, które produkowały sakralizujące monarchów obrazy lub narracje, kopiowano orację za władców w "Te igitur". Obraz Kościoła Ottonów i wczesnych Salijczyków wydaje się zatem dużo bardziej skomplikowany niż dotychczasowe uogólnienia badaczy. Oprócz szczegółowych ustaleń, przedkładana dysertacja jest także próbą wprowadzenia do polskiej mediewistyki nowego typu źródeł – ksiąg liturgicznych, które zazwyczaj marginalizowano w badaniach nad historią polityczną oraz społeczną średniowiecza. |
dc.affiliation.department | Wydział Historyczny |
dc.contributor.author | Figurski, Paweł |
dc.date.accessioned | 2016-12-02T00:05:34Z |
dc.date.available | 2016-12-02T00:05:34Z |
dc.date.defence | 2016-12-20 |
dc.date.issued | 2016-06-22 |
dc.description.osid | 114853 |
dc.description.promoter | Michałowski, Roman |
dc.identifier.apd | 22710 |
dc.identifier.uri | https://repozytorium.uw.edu.pl//handle/item/1823 |
dc.language.iso | pl |
dc.rights | ClosedAccess |
dc.subject.en | sacralization of political power |
dc.subject.en | political theology |
dc.subject.en | ideology of power |
dc.subject.en | early medieval kingship |
dc.subject.en | history of the Church |
dc.subject.en | paleography |
dc.subject.en | codicology |
dc.subject.en | Latin liturgy |
dc.subject.en | Roman Canon |
dc.subject.en | Eucharist |
dc.subject.en | sacramentaries |
dc.subject.en | missals |
dc.subject.en | pontificals |
dc.subject.en | Charles the Great |
dc.subject.en | Charles the Bald |
dc.subject.en | Bernward of Hildesheim |
dc.subject.en | Warmund of Ivrea |
dc.subject.en | Wolfgang of Regensburg |
dc.subject.en | Sigebert of Minden |
dc.subject.en | Regensburg |
dc.subject.en | Fula |
dc.subject.en | Corvey |
dc.subject.en | Henry II |
dc.subject.en | Reichenau |
dc.subject.en | Sankt Gallen |
dc.subject.en | Corbie |
dc.subject.pl | sakralizacja władzy |
dc.subject.pl | teologia polityczna |
dc.subject.pl | ideologia władzy |
dc.subject.pl | monarchia wczesnośredniowieczna |
dc.subject.pl | historia Kościoła |
dc.subject.pl | paleografia |
dc.subject.pl | kodykologia |
dc.subject.pl | liturgia łacińska |
dc.subject.pl | kanon rzymski |
dc.subject.pl | Eucharystia |
dc.subject.pl | sakramentarze |
dc.subject.pl | mszały |
dc.subject.pl | pontyfikały |
dc.subject.pl | Karol Wielki |
dc.subject.pl | Karol Łysy |
dc.subject.pl | Bernward z Hildesheim |
dc.subject.pl | Warmund z Ivrei |
dc.subject.pl | Wolfgang z Ratyzbony |
dc.subject.pl | Sigebert z Minden |
dc.subject.pl | Ratyzbona |
dc.subject.pl | Fulda |
dc.subject.pl | Nowa Korweja |
dc.subject.pl | Henryk II |
dc.subject.pl | Reichenau |
dc.subject.pl | Sankt Gallen |
dc.subject.pl | Corbie |
dc.title | Modlitwy za króla w kanonie rzymskim Mszy. Studium z dziejów teologii politycznej wczesnego średniowiecza w łacińskim chrześcijaństwie |
dc.title.alternative | Prayers for a King in the Roman Canon of the Mass. A Study in Early Medieval Political Theology in Latin Christianity |
dc.type | DoctoralThesis |
dspace.entity.type | Publication |