Przekształcenia kanałów a zmiany struktury funkcjonalno-przestrzennej miasta Groningen w Holandii

Praca podejmuje rzadko poruszaną problematykę przekształcania terenów po historycznych kanałach oraz ich wpływu na strukturę funkcjonalno-przestrzenną miasta. Na przykładzie studium przypadku Groningen przedstawiono nowe funkcje nadawane tym terenom oraz zmiany, jakie wprowadzają one we współczesną tkankę miejską. We wprowadzeniu nakreślono szerszy kontekst, przywołując historię dróg wodnych na świecie i w Holandii, a także omówiono istniejące opracowania w literaturze przedmiotu. Szczegółowo opisano rozwój przestrzenny Groningen, który doprowadził do ukształtowania obecnej struktury miasta. Następnie przeanalizowano sześć obszarów dawnych kanałów miejskich, koncentrując się na ich zmianach do aktualnego zagospodarowania. Główny wniosek z pracy wskazuje, że najbardziej efektywnym rozwiązaniem jest przekształcanie tych terenów w obszary rekreacyjne z uwzględnieniem ich pierwotnej formy. Całkowita transformacja tych przestrzeni okazuje się równie niekorzystna, jak ich pozostawienie w pierwotnym stanie bez większych zmian.