Analiza prozodii w wypowiedziach o różnym nacechowaniu emocjonalnym

Celem pracy była analiza prozodii w wypowiedziach o różnym nacechowaniu emocjonalnym. Badanie przeprowadzono na grupie 30 osób dorosłych, a materiał badawczy stanowiły nagrania wypowiedzi realizowanych w trzech zadaniach: wypowiedzi spontaniczne, powtarzanie pojedynczego wyrazu w różnych emocjach oraz realizacja zdań o tej samej treści z różnym nacechowaniem emocjonalnym. Analizie poddano wybrane parametry prozodyczne, takie jak intonacja, akcent, tempo mowy, rytm, pauzy oraz barwa głosu. W pracy wykorzystano analizę akustyczną nagrań, umożliwiającą określenie różnic w realizacji tych parametrów w zależności od rodzaju emocji. Wyniki badania wykazały, że poszczególne emocje różnią się pod względem cech prozodycznych. Wypowiedzi wyrażające radość i złość charakteryzowały się wyższą dynamiką oraz szybszym tempem mowy, natomiast smutek charakteryzował się obniżeniem tempa, niższą intonacją oraz częstszym występowaniem pauz. Strach cechował się podwyższoną i niestabilną intonacją, a zdziwienie charakteryzowało się wznoszącym przebiegiem intonacyjnym. Uzyskane wyniki potwierdzają, że wyrażane emocje mają wpływ na kształtowanie cech prozodycznych mowy.

The purpose of this thesis was to analyze prosody in utterances with varying emotional tones. The research was conducted on a group of 30 adults, and the research material consisted of recordings of utterances produced in three tasks: spontaneous utterances, repeating a single word with different emotions, and producing sentences with the same content but different emotional connotations. Selected prosodic parameters, such as intonation, stress, speech rate, rhythm, pauses, and voice timbre, were analyzed. The thesis used acoustic analysis of the recordings, enabling the identification of differences in the realization of these parameters depending on the type of emotion. The results of the survey showed that individual emotions differ in terms of prosodic features. Utterances expressing joy and anger were characterized by higher dynamics and a faster speech rate, while sadness was characterized by a slower speech rate, lower intonation, and more frequent pauses. Fear was characterized by elevated and unstable intonation, while surprise was characterized by a rising intonation pattern. The results confirm that expressed emotions influence the shaping of speech prosodic features.