India’s foreign policy towards Afghanistan under Indira Gandhi’s leadership: 1980–1984

dc.abstract.en	This thesis examines India’s foreign policy toward Afghanistan during the Soviet intervention from 1979 to 1984, focusing on how India navigated a complex geopolitical landscape shaped by Cold War dynamics, the rise of the U.S.-Pakistan alignment, the strategic importance of Indo-Soviet relations, and the emerging threats of transnational extremism. The study applies the theory of defensive realism to understand India’s cautious, interest-driven approach during a period of limited diplomatic flexibility. The research is organized into four chapters. The first chapter introduces the historical background and theoretical framework guiding India’s Afghan engagement. The second chapter explores the main external and domestic factors shaping India’s decisions, including the Soviet and American rivalry, the Iranian Revolution, and the emergence of the Khalistan movement. The third chapter analyzes India’s strategic objectives and the policy instruments it employed, such as multilateral diplomacy, intelligence coordination, and humanitarian engagement. The final chapter assesses the outcomes and limitations of India’s policy, emphasizing the constraints faced by a middle power operating under Cold War pressure. Based on qualitative analysis of primary sources, such as CIA declassified documents, United Nations voting records, and archival statements, as well as secondary scholarly literature, the thesis argues that India’s policy was shaped by strategic restraint rather than ideological alignment. The decision to abstain from public condemnation of the Soviet invasion, the cautious coordination with Afghanistan’s government, and the prioritization of national security interests over moral leadership reflected a calibrated response to systemic pressures. Ultimately, India’s Afghan policy during this period illustrates the challenges of maintaining strategic autonomy in a bipolar international system. While the policy received criticism for its ambiguity, it allowed India to protect its core interests and avoid entanglement in a prolonged conflict. The findings contribute to the broader understanding of Indian foreign policy under Indira Gandhi and offer insights into the limitations and possibilities of regional diplomacy during Cold War-era crises.
dc.abstract.pl	Streszczenie: Niniejsza praca analizuje politykę zagraniczną Indii wobec Afganistanu podczas interwencji radzieckiej w latach 1979–1984. Skupia się na tym, jak Indie poruszały się w złożonym krajobrazie geopolitycznym ukształtowanym przez dynamikę zimnej wojny, rosnące powiązania między USA a Pakistanem, strategiczne znaczenie stosunków indyjsko-radzieckich oraz pojawiające się zagrożenia ekstremizmem transnarodowym. W pracy zastosowano teorię realizmu defensywnego, aby zrozumieć ostrożne, interesowne podejście Indii w okresie ograniczonej elastyczności dyplomatycznej. Badania zostały podzielone na cztery rozdziały. Pierwszy rozdział przedstawia tło historyczne oraz ramy teoretyczne dotyczące zaangażowania Indii w Afganistanie. Drugi rozdział omawia główne czynniki zewnętrzne i wewnętrzne wpływające na decyzje Indii, w tym rywalizację radziecko-amerykańską, rewolucję irańską oraz pojawienie się ruchu Khalistan. Trzeci rozdział analizuje cele strategiczne Indii oraz narzędzia polityczne, które wykorzystano, takie jak dyplomacja multilateralna, koordynacja wywiadowcza i pomoc humanitarna. Ostatni rozdział ocenia efekty i ograniczenia tej polityki, podkreślając trudności napotykane przez państwo średniego szczebla działające pod presją zimnowojenną. Na podstawie analizy jakościowej źródeł pierwotnych – takich jak odtajnione dokumenty CIA, wyniki głosowań ONZ i archiwalne oświadczenia – oraz literatury naukowej, praca dowodzi, że polityka Indii była kierowana przez strategiczną powściągliwość, a nie ideologiczne sojusze. Decyzja o powstrzymaniu się od publicznego potępienia inwazji radzieckiej, ostrożna koordynacja z rządem afgańskim i priorytetowe traktowanie interesów bezpieczeństwa narodowego ponad moralne przywództwo stanowiły wyważoną reakcję na presję systemową. Ostatecznie, polityka Indii wobec Afganistanu w tym okresie ukazuje wyzwania związane z utrzymaniem autonomii strategicznej w dwubiegunowym systemie międzynarodowym. Choć polityka ta była krytykowana za swoją niejednoznaczność, pozwoliła Indiom chronić swoje podstawowe interesy i uniknąć uwikłania w długotrwały konflikt. Wyniki badania wnoszą wkład w szersze zrozumienie polityki zagranicznej Indii za rządów Indiry Gandhi oraz oferują spostrzeżenia na temat ograniczeń i możliwości dyplomacji regionalnej w czasach zimnej wojny.
dc.affiliation	Uniwersytet Warszawski
dc.affiliation.department	Wydział Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych
dc.contributor.author	Parmar, Yash
dc.contributor.promoter	Zajączkowski, Jakub
dc.contributor.reviewer	Heidrich, Dorota
dc.contributor.reviewer	Zajączkowski, Jakub
dc.date.defence	2025-07-28
dc.date.issued	2025
dc.date.submitted	2025-07-15
dc.identifier.apd	244211
dc.language	en
dc.language.other	pl
dc.publisher	Uniwersytet Warszawski
dc.rights	ClosedAccess
dc.subject.en	India
dc.subject.en	Afghanistan
dc.subject.en	Cold War
dc.subject.en	Soviet Union
dc.subject.en	Non-Alignment
dc.subject.en	Indira Gandhi
dc.subject.en	U.S.-Pakistan Relations
dc.subject.en	Defensive Realism
dc.subject.en	Foreign Policy
dc.subject.en	Intelligence
dc.subject.en	South Asia
dc.subject.pl	Indie
dc.subject.pl	Afganistan
dc.subject.pl	zimna wojna
dc.subject.pl	Związek Radziecki
dc.subject.pl	niezaangażowanie
dc.subject.pl	Indira Gandhi
dc.subject.pl	stosunki USA–Pakistan
dc.subject.pl	realizm defensywny
dc.subject.pl	polityka zagraniczna
dc.subject.pl	wywiad
dc.subject.pl	Azja Południowa
dc.title	India’s foreign policy towards Afghanistan under Indira Gandhi’s leadership: 1980–1984
dc.title.alternative	Polityka zagraniczna Indii wobec Afganistanu za przywództwa Indiry Gandhi: 1980–1984
dc.type	MasterThesis