Medialny obraz zjawiska rodzicobójstwa w Polsce

dc.abstract.en	This master’s thesis, titled The Media Portrayal of Parricide in Poland, is devoted to analyzing how Polish online media present cases of parents being killed by their own children. Although parricide occurs rarely, it evokes strong public emotions because it violates fundamental moral, cultural, and family norms. This crime is perceived not only as a prohibited act but also as a particularly egregious transgression of the boundaries of the parent-child relationship. The aim of this study was to examine how the media report cases of parricide, what linguistic devices they use in headlines and article content, how they portray the perpetrators and victims, and whether elements of sensationalism and tabloidization appear in their coverage. The analysis also examined differences in how these events are reported by tabloids, news websites, opinion-forming media, and local news outlets. The theoretical section discusses the definitions of homicide and parricide, as well as their legal, historical, cultural, and criminological perspectives. It is noted that under Polish law, parricide is not classified as a separate type of crime but is categorized as a form of homicide. Selected causes and factors contributing to this phenomenon were also presented, including Kathleen Heide’s typology of perpetrators. The discussion also covered the role of the media in shaping public opinion, as well as mechanisms such as gatekeeping, agenda-setting, framing, sensationalism, and tabloidization. The study was based on content analysis, headline analysis, and the case study method. The research material consisted of articles on four high-profile cases of parricide in Poland: Rakowiska, Kudowa-Zdrój, Ząbkowice Śląskie, and Sosnowiec. The texts analyzed were sourced from national, tabloid, opinion-forming, and local media outlets. Research findings have shown that the media most often portray parricide as an exceptional, dramatic, and shocking event. Even the headlines contain highly emotional language that emphasizes the brutality of the act and the moral condemnation of the perpetrator. Tabloids, in particular, use sensationalist language based on dramatization and oversimplification. News websites tend to focus more on facts, investigative findings, and the course of the proceedings, while local media emphasize the impact of the crime on the community and people’s sense of safety. The analysis confirmed that perpetrators of parricide are most often portrayed as dangerous, depraved, or morally degraded individuals, while the victims are portrayed as innocent and defenseless. Media coverage is dominated by a narrative based on the contrast between the victim and the perpetrator, which intensifies the emotional impact of the crime but often limits a broader discussion of the family, psychological, and social context. In summary, this study has shown that the media not only report on parricide but also actively shape its social image. Through their choice of words, headlines, and narrative frameworks, they portray this phenomenon primarily as brutal, shocking, and morally reprehensible. The research findings point to the need for more responsible and multifaceted reporting on particularly drastic family crimes.
dc.abstract.pl	Praca magisterska pt. Medialny obraz zjawiska rodzicobójstwa w Polsce poświęcona jest analizie sposobu, w jaki polskie media internetowe przedstawiają przypadki zabójstwa rodziców przez własne dzieci. Rodzicobójstwo, mimo że występuje rzadko, wywołuje silne emocje społeczne, ponieważ narusza podstawowe normy moralne, kulturowe i rodzinne. Zbrodnia ta jest odbierana nie tylko jako czyn zabroniony, lecz także jako szczególne przekroczenie granic relacji między dzieckiem a rodzicem. Celem pracy było zbadanie, w jaki sposób media relacjonują przypadki rodzicobójstwa, jakie środki językowe stosują w nagłówkach i treści artykułów, jak przedstawiają sprawców oraz ofiary, a także czy w przekazach pojawiają się elementy sensacjonalizacji i tabloidyzacji. Analizie poddano również różnice między sposobem relacjonowania tych zdarzeń przez tabloidy, portale informacyjne, media opiniotwórcze oraz serwisy lokalne. W części teoretycznej omówiono definicje zabójstwa i rodzicobójstwa, ich ujęcie prawne, historyczne, kulturowe oraz kryminologiczne. Wskazano, że w polskim prawie rodzicobójstwo nie funkcjonuje jako osobny typ przestępstw. Przedstawiono także wybrane przyczyny i uwarunkowania tego zjawiska, w tym typologię sprawców według Kathleen M. Heide. Omówiono również rolę mediów w kształtowaniu opinii społecznej oraz mechanizmy takie jak gatekeeping, agenda-setting, framing, sensacjonalizacja i tabloidyzacja. Badania oparto na analizie treści, analizie nagłówków oraz metodzie studium przypadku. Materiał badawczy obejmował artykuły dotyczące czterech głośnych spraw rodzicobójstwa w Polsce: Rakowisk, Kudowy-Zdroju, Ząbkowic Śląskich oraz Sosnowca. Analizowane teksty pochodziły z mediów ogólnopolskich, tabloidowych, opiniotwórczych i lokalnych. Wyniki badań wykazały, że media najczęściej przedstawiają rodzicobójstwo jako wydarzenie wyjątkowe, dramatyczne i szokujące. Już w nagłówkach pojawiają się określenia silnie nacechowane emocjonalnie, podkreślające brutalność czynu oraz moralne potępienie sprawcy. Szczególnie tabloidy posługują się językiem sensacyjnym, opartym na dramatyzacji i uproszczeniach. Portale informacyjne częściej koncentrują się na faktach, ustaleniach śledczych i przebiegu postępowania, natomiast media lokalne akcentują wpływ zbrodni na społeczność i poczucie bezpieczeństwa. Analiza potwierdziła, że sprawcy rodzicobójstwa są najczęściej ukazywani jako osoby niebezpieczne, zdemoralizowane lub moralnie zdegradowane, a ofiary jako niewinne i bezbronne. W przekazach dominuje narracja oparta na kontraście między ofiarą a sprawcą, co wzmacnia emocjonalny odbiór zbrodni, ale często ogranicza szersze omówienie kontekstu rodzinnego, psychologicznego i społecznego. Podsumowując, praca wykazała, że media nie tylko informują o rodzicobójstwie, ale również aktywnie konstruują jego społeczny obraz. Poprzez dobór słów, nagłówków i schematów narracyjnych przedstawiają to zjawisko przede wszystkim jako brutalne, szokujące i moralnie potępiane. Wyniki badań wskazują na potrzebę bardziej odpowiedzialnego i wielowymiarowego relacjonowania szczególnie drastycznych przestępstw rodzinnych.
dc.affiliation	Uniwersytet Warszawski
dc.affiliation.department	Wydział Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych
dc.contributor.author	Złotnik, Marta
dc.contributor.promoter	Wieczorek, Łukasz
dc.contributor.reviewer	Tomaszewska-Michalak, Magdalena
dc.contributor.reviewer	Wieczorek, Łukasz
dc.date.defence	2026-07-13
dc.date.issued	2026
dc.date.submitted	2026-06-26
dc.identifier.apd	250281
dc.language	pl
dc.language.other	en
dc.publisher	Uniwersytet Warszawski
dc.rights	ClosedAccess
dc.subject.en	parricide
dc.subject.en	online media
dc.subject.en	sensationalization
dc.subject.en	tabloidization
dc.subject.pl	rodzicobójstwo
dc.subject.pl	media internetowe
dc.subject.pl	sensacjonalizacja
dc.subject.pl	tabloidyzacja
dc.title	Medialny obraz zjawiska rodzicobójstwa w Polsce
dc.title.alternative	The media portrayal of parricide in Poland
dc.type	MasterThesis