Rekonstrukcja obrazu siebie. Jakościowa analiza doświadczenia kobiet z późną diagnozą ADHD

dc.abstract.en	In recent years, there has been growing interest in the topic of ADHD, particularly in the context of individuals who receive a diagnosis too late, often only in adulthood. Girls and women are particularly vulnerable to receiving a late diagnosis, which is largely due to persistent stereotypes about ADHD and insufficient knowledge among specialists regarding sex differences in the presentation of characteristics of this disorder. As a consequence, many women do not receive a correct diagnosis or obtain one only in adult life, which means that for many years they have to function with difficulties resulting from a disorder of which they are unaware. A lack of awareness of the causes of the problems they experience may have serious consequences for many areas of an individual's functioning and may negatively affect psychological well-being. The absence of early recognition makes it more difficult to identify the sources of symptoms and to understand one's own behaviours. For this reason, women's self-image may be shaped on the basis of inaccurate and unrealistic beliefs about themselves. The aim of the study presented in this thesis was to understand the significance of a late ADHD diagnosis (after the age of 18) for women's self-image, as well as to identify its role in the process of reconstructing and reinterpreting their own experiences and behaviours. A qualitative approach was applied, using the method of Interpretative Phenomenological Analysis (IPA). The study took the form of in-depth, semi-structured interviews. Eight women aged between 20 and 39 took part in the study, all of whom had received a formal ADHD diagnosis after the age of 18. Three main temporal perspectives emerged from the interviews, serving as points of reference for the participants' experiences: life before diagnosis, diagnosis as a turning point, and the period after diagnosis. Themes related to each of these periods were also identified. The results indicate that women's self-image before receiving an ADHD diagnosis was based on beliefs about their own incompetence, inadequacy, and laziness. The diagnosis constituted an important turning point in the women's lives, enabling a change in the meaning attributed to past experiences, a transformation of their vision of the future, and a gradual reconstruction of their previous self-image.
dc.abstract.pl	W ostatnich latach obserwujemy wzrost zainteresowania tematyką ADHD, szczególnie w kontekście osób, które otrzymują diagnozę zbyt późno, często dopiero w dorosłości. Szczególnie narażone na otrzymanie późnej diagnozy są dziewczynki i kobiety, co w dużej mierze wynika z utrzymujących się stereotypów dotyczących ADHD i niewystarczającej wiedzy specjalistów na temat różnic międzypłciowych w prezentacji cech tego zaburzenia. W konsekwencji, wiele kobiet nie otrzymuje prawidłowej diagnozy lub uzyskuje ją dopiero w dorosłym życiu, co sprawia, że przez wiele lat muszą one funkcjonować z trudnościami wynikającymi z zaburzenia, którego nie są świadome. Brak świadomości przyczyn doświadczanych problemów może mieć poważne konsekwencje dla wielu obszarów funkcjonowania jednostki i negatywnie przekłada się na dobrostan psychiczny. Brak wczesnego rozpoznania utrudnia poznanie źródeł objawów i zrozumienie własnych zachowań. Z tego powodu obraz siebie kobiet może być kształtowany w oparciu o niewłaściwe i nierealistyczne przekonania na temat siebie. Celem prezentowanego w tej pracy badania było zrozumienie znaczenia późnej diagnozy ADHD (po 18 r.ż.) dla obrazu siebie kobiet, a także zidentyfikowanie jej roli w procesie rekonstrukcji i reinterpretacji własnych doświadczeń oraz zachowań. Zastosowano podejście jakościowe wykorzystujące metodę Interpretacyjnej Analizy Fenomenologicznej (IPA). Badanie miało formę pogłębionych, półustrukturalizowanych wywiadów. Uczestniczyło w nich osiem kobiet w wieku od 20 do 39 lat, które otrzymały formalną diagnozę ADHD po ukończeniu 18. roku życia. Z rozmów wyłoniono trzy główne perspektywy czasowe, stanowiące punkty odniesienia do doświadczeń badanych (życie przed diagnozą, diagnozę jako punkt zwrotny oraz czas po diagnozie) oraz wyłoniono tematy związane z każdym z tych okresów. Wyniki wskazują, że obraz siebie kobiet przed diagnozą ADHD opierał się na przekonaniach o własnej niekompetencji, niewystarczalności i lenistwie. Diagnoza stanowiła istotny punkt zwrotny w życiu kobiet, umożliwiając zmianę znaczenia przypisywanego przeszłym doświadczeniom, przekształcenie wizji swojej przyszłości oraz stopniową rekonstrukcję dotychczasowego obrazu siebie.
dc.affiliation	Uniwersytet Warszawski
dc.affiliation.department	Wydział Filozofii
dc.contributor.author	Olszak, Amelia
dc.contributor.promoter	Anzulewicz, Anna
dc.contributor.reviewer	Anzulewicz, Anna
dc.contributor.reviewer	Komorowska-Mach, Joanna
dc.date.defence	2026-07-22
dc.date.issued	2026
dc.date.submitted	2026-06-30
dc.identifier.apd	253629
dc.language	pl
dc.language.other	en
dc.publisher	Uniwersytet Warszawski
dc.rights	ClosedAccess
dc.subject.en	ADHD
dc.subject.en	women
dc.subject.en	late diagnosis, self-image
dc.subject.pl	ADHD
dc.subject.pl	kobiety
dc.subject.pl	późna diagnoza
dc.subject.pl	obraz siebie
dc.title	Rekonstrukcja obrazu siebie. Jakościowa analiza doświadczenia kobiet z późną diagnozą ADHD
dc.title.alternative	Reconstruction of self-image. A qualitative analysis of the experiences of women with late ADHD diagnosis
dc.type	BachelorThesis