Ukryta przemoc językowa i symboliczna w polskich komediach romantycznych

dc.abstract.en	The thesis examines the problem of symbolic and linguistic violence in Polish romantic comedies, analyzing how a genre commonly regarded as light and entertaining contributes to the normalization of harmful communicative and relational patterns. The starting point is the distinction between aggression and violence - a key framework for identifying the moment when scenes played for humor begin to function as tools of oppression, reinforcing inequalities between characters. The theoretical section discusses concepts of linguistic violence, Pierre Bourdieu’s notion of symbolic violence, and selected theories of humor that explain why audiences laugh even at content grounded in humiliation or dominance. The analysis of two representative films - „Nie kłam, kochanie” and „Planeta Singli” - demonstrates that humor often serves to mask violent communicative acts. Their dialogues reveal manipulation, belittling remarks, ironic insults, and the stereotypization of women, while symbolic violence emerges through the portrayal of gender roles and relational dynamics. The conventions of the genre soften the audience’s perception of such behaviors, further contributing to their normalization. The thesis concludes that Polish romantic comedies, despite functioning as light entertainment, play a significant cultural role: they shape social imaginaries of love and relationships while frequently reinforcing harmful patterns of communication and entrenched gendered divisions.
dc.abstract.pl	Praca podejmuje problem przemocy symbolicznej i językowej w polskich komediach romantycznych, analizując, w jaki sposób gatunek uważany powszechnie za lekki i rozrywkowy normalizuje szkodliwe wzorce relacyjne. Punktem wyjścia jest rozróżnienie terminów „agresja” i „przemoc” – kluczowe dla zrozumienia, kiedy jednoznacznie humorystyczne sceny zaczynają pełnić funkcję narzędzi opresji, a przedstawiane zachowania utrwalają nierówności między bohaterami. W części teoretycznej omówione zostały koncepcje przemocy językowej, przemocy symbolicznej Pierre’a Bourdieu oraz wybrane teorie humoru. Wyjaśniają one, dlaczego odbiorca śmieje się nawet z treści opartych na upokorzeniu czy dominacji. Analiza dwóch reprezentatywnych filmów – „Nie kłam, kochanie” oraz „Planeta Singli” – pokazuje, że humor często służy maskowaniu przemocowych treści. W dialogach pojawiają się: manipulacja, deprecjonowanie, ironiczne docinki czy stereotypizacja kobiet, a przemoc symboliczna ujawnia się w sposobie prezentowania ról płciowych i relacji. Konwencja gatunku łagodzi odbiór tych zachowań, wzmacniając ich normalizację. Praca dowodzi, że polskie komedie romantyczne, choć funkcjonują jako lekka rozrywka, pełnią istotną funkcję kulturową – współtworzą wyobrażenia o miłości i relacjach, utrwalając niejednokrotnie szkodliwe wzorce komunikacji i podziałów społecznyc
dc.affiliation	Uniwersytet Warszawski
dc.affiliation.department	Wydział Polonistyki
dc.contributor.author	Roszkowska, Julia
dc.contributor.promoter	Trysińska, Magdalena
dc.contributor.reviewer	Trysińska, Magdalena
dc.contributor.reviewer	Maciejak, Katarzyna
dc.date.defence	2025-12-16
dc.date.issued	2025
dc.date.submitted	2025-12-06
dc.identifier.apd	246600
dc.language	pl
dc.language.other	en
dc.publisher	Uniwersytet Warszawski
dc.rights	ClosedAccess
dc.subject.en	romantic comedies
dc.subject.en	linguistic violence
dc.subject.en	symbolic violence
dc.subject.en	anger
dc.subject.pl	komedie romantyczne
dc.subject.pl	przemoc językowa
dc.subject.pl	przemoc symboliczna
dc.subject.pl	gniew
dc.title	Ukryta przemoc językowa i symboliczna w polskich komediach romantycznych
dc.title.alternative	linguistic and symbolic violence in Polish romantic comedies
dc.type	MasterThesis