„Elegancki rozpad”. Twórczość Martina Margieli jako przykład dekonstruktywizmu we współczesnej modzie.

dc.abstract.en	This thesis is devoted to the presentation and analysis of Martin Margiela's design practices in the context of the presence of deconstruction in fashion since the late 1980s. The aim of the study is to demonstrate that Margiela did not treat deconstruction as a temporary aesthetic trend, but rather as a design method that he consistently developed throughout his career. The point of departure for the thesis is an analysis of the philosophy of Jacques Derrida, which provides a framework for understanding how deconstruction functioned first in architecture and later in fashion. Accordingly, the methodology employed combines formal, iconographic, and iconological analysis with comparative analysis, as well as source and discourse research. The research material consists of an examination of two of Margiela's collections: the debut spring-summer 1989 collection and his final spring-summer 2009 collection. Their juxtaposition allows for the demonstration of the continuity of deconstructive strategies in the designer's work and confirms that deconstruction constituted a significant and enduring element of his design practice, rather than merely a passing interest.
dc.abstract.pl	Praca poświęcona jest przedstawieniu i analizie praktyk projektowych Martina Margieli w kontekście obecności dekonstrukcji w modzie od końca lat 80. XX wieku. Celem pracy jest wykazanie, że Margiela nie traktował dekonstrukcji jako chwilowej tendencji estetycznej, lecz jako konsekwentnie rozwijaną metodę projektową, obecną przez cały okres jego działalności twórczej. Punktem wyjścia dla pracy jest analiza filozofii Jacques’a Derridy, która pozwala zrozumieć sposób funkcjonowania dekonstrukcji najpierw w architekturze, a następnie w modzie. W związku z tym zastosowana metodologia łączy analizę formalną, ikonograficzną i ikonologiczną, analizę porównawczą oraz badania źródłowe i dyskursu. Materiał badawczy stanowi analiza dwóch kolekcji Margieli: debiutanckiej kolekcji wiosna-lato 1989 oraz ostatniej kolekcji wiosna-lato 2009. Ich zestawienie pozwala wykazać ciągłość stosowania strategii dekonstrukcyjnych w twórczości projektanta oraz potwierdza, że dekonstrukcja stanowiła istotny i trwały element jego praktyki projektowej, a nie jedynie przejściowe zainteresowanie.
dc.affiliation	Uniwersytet Warszawski
dc.affiliation.department	Wydział Nauk o Kulturze i Sztuce
dc.contributor.author	Parcheta, Natalia
dc.contributor.promoter	Balisz-Schmelz, Justyna
dc.contributor.reviewer	Kułak, Piotr
dc.contributor.reviewer	Balisz-Schmelz, Justyna
dc.date.defence	2026-07-14
dc.date.issued	2026
dc.date.submitted	2026-06-23
dc.identifier.apd	253258
dc.language	pl
dc.language.other	en
dc.publisher	Uniwersytet Warszawski
dc.rights	ClosedAccess
dc.subject.en	Martin Margiela
dc.subject.en	deconstructivism
dc.subject.en	avant-garde fashion
dc.subject.en	deconstruction
dc.subject.pl	Martin Margiela
dc.subject.pl	dekonstruktywizm
dc.subject.pl	moda awangardowa
dc.subject.pl	dekonstrukcja
dc.title	„Elegancki rozpad”. Twórczość Martina Margieli jako przykład dekonstruktywizmu we współczesnej modzie.
dc.title.alternative	Elegant decay”. The Work of Martin Margiela as an Example of Deconstructivism in Contemporary Fashion.
dc.type	BachelorThesis