null.listelement.badge
Ładowanie...
Miniatura
Licencja
ClosedAccessDostęp zamknięty
 

Chrystus i jawnogrzesznica” Henryka Siemiradzkiego: indywidualna praktyka artystyczna wobec doktryny akademickiej

dc.abstract.enThe aim of this paper is to demonstrate, using the 1873 painting „Christ and the Harlot as an example, that Henryk Siemiradzki, in his painting practice, went beyond the framework of the academic doctrine in force at the Imperial Academy of Fine Arts in St Petersburg. Verification of this thesis is based on a reconstruction of the artist’s working methods – understood as his general intellectual framework and the direct preparatory work for the painting. Furthermore, an examination of the central positioning of the tree demonstrates a subversion of the hierarchy of genres and a rejection of the rules of stage-like composition. The study explores the symbolism of this botanical motif and the significance of the plein air effect. These findings are complemented by costume studies, which reveal a departure from the principle of costume. The analysis provides a basis for situating the painting within the 19th-century Orientalist movement and for clarifying the specific nature of antiquity, which was the painter’s primary subject of interest.
dc.abstract.plCelem pracy jest wykazanie na przykładzie obrazu „Chrystus i jawnogrzesznica” z 1873 roku, że Henryk Siemiradzki w swojej praktyce malarskiej wykraczał poza ramy doktryny akademickiej obowiązującej w Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. Weryfikacja tej tezy opiera się na rekonstrukcji warsztatu artysty – rozumianego jako ogólne zaplecze intelektualne oraz bezpośrednie działania przygotowawcze do dzieła. Z kolei zbadanie centralnego usytuowania drzewa dowodzi przełamania hierarchii gatunków i odrzucenia reguł kompozycji kulisowej. Praca obejmuje rozwinięcie symboliki tego motywu roślinnego oraz znaczenia efektu plenerowego. Uzupełnieniem ustaleń są badania kostiumologiczne, które ukazują odejście od zasady costume. Przeprowadzone rozważania dają podstawę do wpisania obrazu w nurt XIX wiecznego orientalizmu oraz dookreślenia specyfiku antyku stanowiącego główny przedmiot zainteresowania malarza.
dc.affiliationUniwersytet Warszawski
dc.affiliation.departmentWydział Nauk o Kulturze i Sztuce
dc.contributor.authorJażdżewska, Natalia
dc.contributor.promoterJurkowlaniec, Grażyna
dc.contributor.reviewerKułak, Piotr
dc.contributor.reviewerJurkowlaniec, Grażyna
dc.date.defence2026-07-24
dc.date.issued2026
dc.date.submitted2026-07-13
dc.identifier.apd254178
dc.languagepl
dc.language.otheren
dc.publisherUniwersytet Warszawski
dc.rightsClosedAccess
dc.subject.enHenryk Siemiradzki
dc.subject.enacademism
dc.subject.enantiquity
dc.subject.enorientalism
dc.subject.enlandscape
dc.subject.enpainting
dc.subject.enworkshop
dc.subject.plHenryk Siemiradzki
dc.subject.plakademizm
dc.subject.plantyk
dc.subject.plorientalizm
dc.subject.plpejzaż
dc.subject.plmalarstwo
dc.subject.plwarsztat
dc.titleChrystus i jawnogrzesznica” Henryka Siemiradzkiego: indywidualna praktyka artystyczna wobec doktryny akademickiej
dc.title.alternative„Christ and the Harlot by Henryk Siemiradzki: an individual artistic practice in the face of academic doctrine
dc.typeBachelorThesis