Pandemia covid-19 jako przesłanka zastosowania klauzuli rebus sic stantibus

dc.abstract.en	The paper analyses the possibility and effectiveness of applying the rebus sic stantibus clause to obligations whose performance encountered numerous difficulties due to the outbreak of the SARS-CoV-2 epidemic. It presents the stages of the development of this concept in Polish law, focusing mainly on its current regulation in Article 357¹ of the Civil Code with reference to the events of 2020–2023, when the epidemic and its effects changed social, economic, and legal reality for a long period of time. The RSS clause itself is discussed, along with the grounds for its application, considering the differences in interpretation. The relationship between Article 357¹ of the Civil Code and the provisions of the so-called Anti-Crisis Shield, as well as other legally available instruments that could be used during this period, is presented. Finally, the effectiveness of the rebus sic stantibus clause as an instrument allowing for judicial interference in contractual relations in light of obligations performed during the epidemic is assessed. The paper also puts forward proposals de lege ferenda intended to increase the efficiency of this institution and adapt it to the current realities of economic turnover.
dc.abstract.pl	W pracy przeanalizowano możliwość i efektywność zastosowania klauzuli rebus sic stantibus do zobowiązań, których wykonanie napotkało liczne trudności ze względu na wybuch epidemii SARS-CoV-2. Przedstawiono w zarysie etapy kształtowania się tej koncepcji w prawie polskim, główną uwagę zwracając jednak na jej obecne uregulowanie w art. 357¹ k.c. w odniesieniu do wydarzeń lat 2020-2023, kiedy to epidemia wraz z jej skutkami na długo odmieniła rzeczywistość społeczną, gospodarczą i prawną. Omówiona została sama klauzula RSS, wraz z przesłankami jej zastosowania, z uwzględnieniem rozbieżności interpretacyjnych. Przedstawiono relację art. 357¹ k.c. do regulacji tzw. Tarczy antykryzysowej oraz innych dostępnych prawnie narzędzi mogących znaleźć zastosowanie w tym okresie. Wreszcie oceniono skuteczność klauzuli rebus sic stantibus jako instrumentu pozwalającego na sądową ingerencję w stosunek umowny w świetle zobowiązań wykonywanych w czasie epidemii. Zaprezentowano także postulaty de lege ferenda mogące mieć wpływ na wzrost efektywności tej instytucji i jej dostosowanie to obecnych realiów obrotu cywilnoprawnego.
dc.affiliation	Uniwersytet Warszawski
dc.affiliation.department	Wydział Prawa i Administracji
dc.contributor.author	Wiecha, Wiktoria
dc.contributor.promoter	Kaliński, Maciej
dc.contributor.reviewer	Kaliński, Maciej
dc.contributor.reviewer	Bławat, Magdalena
dc.date.defence	2025-05-27
dc.date.issued	2025
dc.date.submitted	2025-05-12
dc.identifier.apd	237993
dc.language	pl
dc.language.other	en
dc.publisher	Uniwersytet Warszawski
dc.rights	ClosedAccess
dc.subject.en	rebus sic stantibus clause
dc.subject.en	extraordinary change of circumstances
dc.subject.en	extraordinary change of relations
dc.subject.en	COVID-19 pandemic
dc.subject.en	SARS-CoV-2 epidemic
dc.subject.en	economic crisis
dc.subject.pl	klauzula rebus sic stantibus
dc.subject.pl	nadzwyczajna zmiana okoliczności
dc.subject.pl	nadzwyczajna zmiana stosunków
dc.subject.pl	pandemia COVID-19
dc.subject.pl	epidemia SARS-CoV-2
dc.subject.pl	kryzys gospodarczy
dc.subject.pl	kryzys ekonomiczny
dc.title	Pandemia covid-19 jako przesłanka zastosowania klauzuli rebus sic stantibus
dc.title.alternative	Covid 19 pandemic as a premise for the application of the rebus sic stantibus clause
dc.type	MasterThesis