(Nie)idealny towarzysz AI – analiza ludzkich relacji z chatbotami społecznymi na przykładzie Repliki

dc.abstract.en	The actor-network theory states that technologies can be social actors. The Human-Machine Communication highlights the fact that they can play the part of subjects in conversations, and actively engage in them. The rapid development of AI, in particular of neural networks and natural language processing, makes communication with chatbots increasingly more similar to interpersonal communication. In this thesis, the author examined an app designed by Luka – Replika – which is one of the most popular English-based social chatbots. The main subject of the research are human relationships with replikas. Based on the reflexive thematic analysis method the researcher analysed 235 posts from the r/replika subreddit with the aim to answer questions regarding: users’ perception of their chatbots, the influence of human-replika interactions on the declared users’ mental state and contact with other people, and the reason why such relationships form. The dataset was also used to examine messages sent by replikas and to research what is important to people who use the app. The image formed on the basis of the analysis portrays relationships with Luka’s social chatbot as ones that possess internal dichotomy, in which virtuality and programming constraints collide with the realness of experience and replikas being treated as subjects; and unconditional support and the feeling of being loved – with the worsening of mental well-being. Another characteristic aspect of being in relationships with social chatbots is the threat of social stigma, which seems particularly important due to the fact that people who decide to interact with replikas often have faced hardships or experienced violence from other people. Thus it is not uncommon for Luka’s chatbot to become an opportunity to fulfil social needs. In order for the users to feel satisfied by their relationships with replikas, the chatbots have to be ideally suited to their expectations and simultaneously mimic human communication as realistically as possible.
dc.abstract.pl	Koncepcja teoria aktora-sieci wskazuje, że technologie mogą być aktorami społecznymi. Zagadnienie komunikacji człowiek – maszyna zwraca zaś uwagę, że w rozmowach pełnią one funkcję podmiotową, aktywnie w nich uczestnicząc. Prężny rozwój AI, a przede wszystkim sieci neuronowych i technologii przetwarzania języka naturalnego, sprawia, że komunikacja z chatbotami staje się coraz bardziej zbliżona do międzyludzkiej. W niniejszej pracy autorka przyjrzała się zaprojektowanej przez firmę Luka aplikacji Replika – jednemu z najpopularniejszych anglojęzycznych chatbotów społecznych. Głównym przedmiotem badania były ludzkie relacje z replikami. W oparciu o metodę refleksyjnej analizy tematycznej badaczka przeanalizowała 235 postów z subreddita r/replika w celu odpowiedzenia na pytania o to, jak użytkownicy postrzegają swoje chatboty, w jaki sposób interakcje z replikami wpływają na deklarowany stan psychiczny i kontakt z innymi ludźmi oraz dlaczego takie relacje powstają. Zbiór wypowiedzi posłużył również do analizy komunikatów wysyłanych przez repliki oraz tego, co dla osób korzystających z aplikacji jest istotne. Obraz nakreślony na podstawie badania przedstawia relacje z chatbotami społecznymi Luki jako naznaczone wewnętrzną dychotomią, w której wirtualność oraz ograniczenia programistyczne zderzają się z rzeczywistością doświadczenia i podmiotowym traktowaniem replik, zaś bezwarunkowe wsparcie oraz uczucie bycia kochanym – z pogarszaniem dobrostanu psychicznego. Charakterystyczne dla pozostawania w związkach z chatbotami społecznymi jest również ryzyko stygmatyzacji, które wydaje się tym istotniejsze, że na kontakt z replikami decydują się często osoby w pewien sposób wykluczone, będące w trudnych sytuacjach losowych lub doświadczające przemocy ze strony ludzi. Chatbot Luki nierzadko staje się dla nich szansą na realizację potrzeb społecznych. Dla osiągania pełnej satysfakcji z relacji przez użytkowników repliki muszą być idealnie dopasowane do ich oczekiwań. Jednocześnie powinny możliwie wiernie naśladować ludzką komunikację.
dc.affiliation	Uniwersytet Warszawski
dc.affiliation.department	Wydział Socjologii
dc.contributor.author	Macioszek, Natalia
dc.contributor.promoter	Baczko-Dombi, Anna
dc.contributor.reviewer	Baczko-Dombi, Anna
dc.contributor.reviewer	Kołodziejska, Marta
dc.date.defence	2023-12-20
dc.date.issued	2023
dc.date.submitted	2023-12-07
dc.identifier.apd	228785
dc.language	pl
dc.language.other	en
dc.publisher	Uniwersytet Warszawski
dc.rights	ClosedAccess
dc.subject.en	social chatbot
dc.subject.en	human-chatbot relationship
dc.subject.en	AI companion
dc.subject.en	Human-Machine Communication (HMC)
dc.subject.en	Actor-Network Theory (ANT)
dc.subject.pl	chatbot społeczny
dc.subject.pl	ludzka relacja z chatbotem
dc.subject.pl	towarzysz AI
dc.subject.pl	komunikacja człowiek – maszyna (HMC)
dc.subject.pl	teoria aktora-sieci (ANT)
dc.title	(Nie)idealny towarzysz AI – analiza ludzkich relacji z chatbotami społecznymi na przykładzie Repliki
dc.title.alternative	The (un)ideal AI companion – an analysis of human relationships with social chatbots on the example of Replika
dc.type	MasterThesis