The Kurdish problem in Turkey after 1991

dc.abstract.en	This paper looks at why the Kurdish conflict in Turkey kept going between 1991 and 2015. The main point is that peace was impossible because the government only cared about military security, while Kurdish groups wanted real political rights. The first chapter focuses on daily life and the economy in the 1990s. People in the southeast faced terrible poverty, and the Village Guard system made things even worse. Because of the fighting, thousands of families had to leave their mountain villages and move to big cities, creating a new, active urban Kurdish class. At the same time, people kept their culture alive secretly through smuggled music tapes, and women started taking on big political roles. The second chapter follows the political and military fight. It shows how the government's strict emergency rules hurt ordinary people and how politicians constantly shut down Kurdish political parties. When the PKK leader Abdullah Öcalan was caught in 1999, the violence stopped for a while, and people hoped for democratic changes. However, these hopes did not last. The biggest try at peace, the 2013 Solution Process, totally fell apart by 2015 because neither side trusted each other, there were no real laws protecting the talks, and the messy war in neighboring Syria ruined everything. The third chapter explains how this local fight turned into a huge international problem. The PKK tested out its new political ideas right across the border in northern Syria, forming a region called Rojava, which Turkey saw as a massive danger. On top of that, Turkey's hands were tied because of the strong Kurdish government in Iraq and the vocal Kurdish community living in Europe. In the end, this conflict seriously damaged Turkey's most important friendships abroad. It ruined trust with the United States because America decided to give weapons to Syrian Kurdish fighters, and it killed Turkey's chances of joining the European Union. The paper concludes that military force simply cannot fix this problem. If Turkey does not write a new constitution that respects minority cultures and gives cities more local power, the Kurdish issue will always be the country's biggest weakness
dc.abstract.pl	Niniejsza praca analizuje, dlaczego konflikt kurdyjski w Turcji trwał nieprzerwanie w latach 1991-2015. Głównym argumentem jest to, że pokój był niemożliwy, ponieważ rząd skupiał się wyłącznie na bezpieczeństwie militarnym, podczas gdy grupy kurdyjskie domagały się rzeczywistych praw politycznych. Pierwszy rozdział skupia się na życiu codziennym i gospodarce w latach 90. Ludność na południowym wschodzie borykała się ze skrajnym ubóstwem, a system Straży Wiejskiej jeszcze bardziej pogorszył tę sytuację. Z powodu walk tysiące rodzin musiały opuścić swoje górskie wioski i przenieść się do dużych miast, co doprowadziło do powstania nowej, aktywnej kurdyjskiej klasy miejskiej. Jednocześnie ludzie potajemnie podtrzymywali swoją kulturę dzięki przemycanym kasetom z muzyką, a kobiety zaczęły odgrywać ważne role polityczne. Drugi rozdział opisuje walkę polityczną i militarną. Ukazuje, jak surowe zasady stanu wyjątkowego wprowadzone przez rząd krzywdziły zwykłych ludzi i jak politycy nieustannie delegalizowali kurdyjskie partie polityczne. Kiedy w 1999 roku schwytano przywódcę PKK, Abdullaha Öcalana, przemoc na chwilę ustała, a ludzie mieli nadzieję na demokratyczne zmiany. Nadzieje te jednak nie trwały długo. Największa próba zaprowadzenia pokoju, Proces Rozwiązania z 2013 roku, całkowicie upadła do 2015 roku, ponieważ obie strony nie ufały sobie nawzajem, brakowało rzeczywistych praw chroniących rozmowy, a chaotyczna wojna w sąsiedniej Syrii zrujnowała wszystko. Trzeci rozdział wyjaśnia, jak ta lokalna walka przerodziła się w ogromny problem międzynarodowy. PKK przetestowała swoje nowe idee polityczne tuż za granicą, w północnej Syrii, tworząc region o nazwie Rożawa, co Turcja uznała za ogromne zagrożenie. Ponadto ręce Turcji były związane z powodu silnego kurdyjskiego rządu w Iraku oraz głośnej społeczności kurdyjskiej mieszkającej w Europie. Ostatecznie konflikt ten poważnie nadszarpnął najważniejsze relacje dyplomatyczne Turcji za granicą. Zniszczył zaufanie w relacjach ze Stanami Zjednoczonymi, ponieważ Ameryka zdecydowała się dostarczyć broń syryjskim bojownikom kurdyjskim, a także pogrzebał szanse Turcji na przystąpienie do Unii Europejskiej. Praca kończy się wnioskiem, że siła militarna po prostu nie jest w stanie rozwiązać tego problemu. Jeśli Turcja nie napisze nowej konstytucji, która szanuje mniejszości kulturowe i daje miastom większą władzę lokalną, kwestia kurdyjska zawsze będzie największą słabością tego państwa.
dc.affiliation	Uniwersytet Warszawski
dc.affiliation.department	Wydział Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych
dc.contributor.author	Ibrokhim, Azamov
dc.contributor.promoter	Lizak, Wiesław
dc.contributor.reviewer	Lizak, Wiesław
dc.contributor.reviewer	Zajączkowski, Jakub
dc.date.defence	2026-07-29
dc.date.issued	2026
dc.date.submitted	2026-07-24
dc.identifier.apd	254434
dc.language	en
dc.language.other	pl
dc.publisher	Uniwersytet Warszawski
dc.rights	ClosedAccess
dc.subject.en	Kurdish question
dc.subject.en	Turkey
dc.subject.en	PKK(Kurdistan Workers' Party)
dc.subject.en	Internal migration
dc.subject.en	Peace process
dc.subject.en	Foreign policy
dc.subject.en	Rojava
dc.subject.en	Democratic confederalism
dc.subject.en	Transnational diaspora
dc.subject.en	Socio-economic inequality
dc.subject.pl	Kwestia kurdyjska
dc.subject.pl	Turcja
dc.subject.pl	PKK (Partia Pracujących Kurdystanu)
dc.subject.pl	Migracja wewnętrzna
dc.subject.pl	Proces pokojowy
dc.subject.pl	Polityka zagraniczna
dc.subject.pl	Rożawa
dc.subject.pl	Demokratyczny konfederalizm
dc.subject.pl	Transnarodowa diaspora
dc.subject.pl	Nierówności społeczno-ekonomiczne
dc.title	The Kurdish problem in Turkey after 1991
dc.title.alternative	Problem kurdyjski w Turcji po 1991 roku
dc.type	BachelorThesis