Zmienność wizerunku Jagny w filmowych adaptacjach powieści Chłopi Władysława Reymonta. Analiza porównawcza pierwowzoru literackiego, adaptacji Welchmanów i adaptacji Rybkowskiego

Zaadaptowanie dzieła literackiego na ekran filmowy nie jest łatwym zadaniem. Takie działanie wymaga od reżysera wielu umiejętności, m.in. uwzględnienia oryginalnego charakteru bohaterów i klimatu pierwowzoru. Powieść Władysława Reymonta pt. Chłopi doczekała się dotychczas dwóch adaptacji – Jana Rybkowskiego oraz Doroty i Hugha Welchmanów. Szczególną rolę w tych dziełach odgrywa postać Jagny Paczesiówny. Na podstawie kreacji jej wizerunku można zaobserwować ewolucję światopoglądową na przestrzeni ponad stu lat. W zależności od czasu, w którym tworzone były poszczególne adaptacje, postać kobiety ulegała znaczącym zmianom. Reymont w swojej tetralogii ukazał Jagnę jako postać niezwykle złożoną i skomplikowaną psychologicznie. Jan Rybkowski, reżyser okresu PRL-u, uchwycił kobietę znacznie bardziej powierzchownie. Natomiast adaptacja Welchmanów jest przykładem filmu, na który wpłynęły idee feministyczne i współczesne tendencje społeczne. Twórcy filmowi nie muszą wiernie odwzorowywać literackiego pierwowzoru, jednak na przykładzie ich reinterpretacji powieści, a zwłaszcza bohaterów, można zauważyć zmienność w postrzeganiu społecznych norm i wartości.