Praca magisterska
Brak miniatury
Licencja

ClosedAccessDostęp zamknięty

Der Begriff der Banalität des Bösen und dessen literarische Verarbeitungen

Autor
Gruziel, Monika
Promotor
Tkaczyk, Krzysztof
Data publikacji
2024
Abstrakt (PL)

Niniejsza praca magisterska stawia sobie za cel analizę pojęcia banalnego zła i zdiagnozowanie jego cech na podstawie tekstów Hanny Arendt, Petera Weissa i Edgara Hilsenratha. Pierwszy rozdział analizuje postać Adolfa Eichmanna oraz jego proces w Jerozolimie, który dzięki Hannie Arendt i jej książce „Eichmann w Jerozolimie. Rzecz o banalności zła” (Eichmann in Jerusalem. Ein Bericht von der Banalität des Bösen) uświadomił światu pojęcie banalności zła. W drugim rozdziale zostały wyodrębnione cechy banalnego zła na podstawie dramatu „Dochodzenie. Oratorium w jedenastu pieśniach“ (Die Ermittlung. Oratorium in 11 Gesängen) Petera Weissa, opisującym frankfurckie procesy oświęcimskie. Trzeci rozdział koncentruje się na cechach charakteru Maxa Schulza – fikcyjnej postaci i protagonisty symbolizującego banalność zła nazistowskiej maszyny zagłady w powieści „Nazista i fryzjer” (Der Nazi und der Friseur) Edgara Hilsenratha.

Abstrakt (EN)

This master's thesis aims to analyze the concept of the banality of evil and diagnose its characteristics based on the texts of Hannah Arendt, Peter Weiss, and Edgar Hilsenrath. The first chapter examines the figure of Adolf Eichmann and his trial in Jerusalem, which thanks to Hannah Arendt and her book „Eichmann in Jerusalem A Report on the Banality of Evil” (Eichmann in Jerusalem. Ein Bericht von der Banalität des Bösen), made the world aware of the concept of the banality of evil. The second chapter identifies its characteristics based on Peter Weiss's drama „The Investigation. Oratorio In 11 Cantos” (Die Ermittlung. Oratorium in 11 Gesängen), which describes the Frankfurt Auschwitz trials. The third chapter focuses on the character traits of Max Schulz – a fictional character and protagonist symbolizing the banality of evil within the Nazi extermination machine in Edgar Hilsenrath's novel „The Nazi and the Barber” (Der Nazi und der Friseur).

Abstrakt (inny)

Die vorliegende Magisterarbeit zielt darauf ab, das Konzept des banalen Bösen zu analysieren und seine Merkmale anhand der Texte von Hannah Arendt, Peter Weiss und Edgar Hilsenrath zu diagnostizieren. Das erste Kapitel untersucht die Figur Adolf Eichmann und seinen Prozess in Jerusalem, der dank Hannah Arendt und ihrem Buch „Eichmann in Jerusalem. Ein Bericht von der Banalität des Bösen“ der Welt das Konzept der Banalität des Übels bewusst gemacht hat. Im zweiten Kapitel wurden die Merkmale des banalen Bösen anhand des Dramas „Die Ermittlung. Oratorium in 11 Gesängen“ von Peter Weiss analysiert, das den Frankfurter Auschwitz-Prozess beschreibt. Das dritte Kapitel konzentriert sich auf die Charaktereigenschaften von Max Schulz – einer fiktiven Figur und Protagonisten, der die Banalität des Bösen der nationalsozialistischen Vernichtungsmaschinerie in Edgar Hilsenraths Roman „Der Nazi und der Friseur“ symbolisiert.

Słowa kluczowe PL
Hannah Arendt
banalność zła
eksterminacja
Peter Weiss
świadek
oskarżony
Auschwitz (Oświęcim)
Edgar Hilsenrath
zbrodnia
Holokaust
Inny tytuł
Pojęcie banalności zła i jego literackie ujęcia
Wydawca
Uniwersytet Warszawski
Data obrony
2024-09-09
Licencja otwartego dostępu
Dostęp zamknięty